در عین حال ، تولید هوشمند همچنین تجسم یک مفهوم جدید توسعه است ، یعنی شیوه توسعه صنعت تولید سنتی که یک منطقه گسترده را پوشش می دهد به یک شیوه توسعه جدید صنعت تولید هوشمند تبدیل می شود که صرفه جویی در منابع زمین است. تولید هوشمند به فناوری دیجیتال و هوش مصنوعی متکی است و می تواند به جای افزایش ساده عوامل تولید مانند زمین و نیروی کار ، حالت های تولید مشترک مانند آنلاین و آفلاین ، منطقه ای منطقه ای و غیره را اتخاذ کند. بنابراین ، ترویج جدی تولید هوشمند ، شیوه فعلی تکیه بر امور مالی زمین و املاک و مستغلات را به میزان قابل توجهی تغییر می دهد.
چالش اقتصاد هوشمند برای حاکمیت کلان احتمالاً سه برابر خواهد بود. اول ، ممکن است مشکل "توسعه نامتعادل و ناکافی" تا حدی تشدید شود.
دوم ، فاصله مشخصی بین سطح حاکمیت فعلی و ظرفیت حاکمیت و اقتصاد هوشمند وجود دارد. اقتصاد هوشمند شامل ادغام مرزی همه جنبه ها و همچنین باز و به اشتراک گذاری داده ها در همه جنبه ها است. با این حال ، سیستم فعلی هنوز درجه قابل توجهی از تقسیم بندی دارد که چالش هایی را برای ادغام صنعتی و به اشتراک گذاری داده ها به همراه دارد.
سوم ، رابطه بین دولت و بازار و رابطه بین دولت و بنگاهها ممکن است با چالش هایی روبرو شود. ما حق داریم تأکید کنیم که بازار باید نقش تعیین کننده ای در تخصیص منابع داشته باشد و دولت باید نقش بهتری داشته باشد. در حقیقت ، در عصر اقتصاد هوشمند ، شرکت ها همچنان به نوآوری ، شرکت های مجازی ، تولید از راه دور و سایر فرم های جدید همچنان پدیدار می شوند و شکل های رقابت بازار پیچیده تر می شوند. "در این حالت ، این شکست دولت بیشتر از عدم موفقیت در بازار است که باید از آن جلوگیری شود. دولت باید خدمات بهتری را ارائه دهد و با بازیگران بازار در مدیریت همکاری کند. بگذارید بازار واقعاً نقش تعیین کننده ای ایفا کند.